Stages in het buitenland voor aios huisartsgeneeskunde

De WHIG promoot buitenlandse stages tijdens de (huisarts) opleiding als uiterst leerzaam en verrijkend. De voormalig KNMG voorzitter Hagenauw stelde in 2004 dat eigenlijk iedere arts zo'n periode in de opleiding zou moeten hebben doorlopen. Toch zijn er tal van obstakels. De huisartsenopleiding biedt zeer beperkt gelegenheid vanwege de volgende argumenten:

1. de beroepsaansprakelijkheid is moeilijk te regelen
2. een werkvergunning is lastig te verkrijgen
3. de kwaliteit van de stageplek is moeilijk te controleren

De SBOH is de werkgever en promoot sterk dat aios zich internationaal ontplooien, vooral binnen Europa. Het heeft dus zin om je te oriënteren op de activiteiten van de WES (Werkgroep Europese Samenwerking) van de LOVAH en ook van de Vasco da Gama Movement, het netwerk van jonge en toekomstige huisartsen in Europa. Deze activiteiten bestaan uit congresreizen en uitwisseling van huisartsen (al dan niet in opleiding)) . Binnen deVasco da Gama movement bestaat het Hippokrates Exchange Programme, een uitwisselingsprogramma voor jonge dokters. Verder is er sinds oktober 2011 de mogelijkheid om onbetaald verlof op te nemen tijden de opleiding.

WES: www.lovah.nl/werkgroepen__wes_nl_home.htm

Zie ook informatie over het Hippokrates Programme: http://www.vdgm.eu/index.cfm/spKey/exchange.hippohrates.html.

Onderbreken van je opleiding is mogelijk:
Zie ook: http://lovah.nl/content.asp?kid=10604354

De CHVG heeft strikte regels voor wat kan en niet kan in de opleiding tot huisarts. De HVRC voert die uit. De regels over stages volgen hier:

Een deel van de opleiding kan worden gevolgd buiten Nederland als aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: - er is sprake van een duidelijk omschreven doel dat past binnen het individuele opleidingsplan van de aios; - er is sprake van een aantoonbare meerwaarde die niet in Nederland kan worden bereikt; - het deel van de opleiding vindt plaats onder supervisie van een (stage)opleider c.q. in een opleidingsinrichting of stage-inrichting die is erkend door de bevoegde autoriteiten in een land behorende tot de Europese Economische Ruimte (EER) of Zwitserland; - de periode in het buitenland kan pas beginnen nadat de aios als arts is erkend door de bevoegde autoriteit in het betreffende land; - er wordt aantoonbaar voorzien in begeleiding vanuit het opleidingsinstituut.

De beperking tot Europa is niet meer van deze tijd. Verandering van de regelgeving is gewenst. Het is bv niet uit te leggen waarom stages in de USA. Canada, Turkije, Marokko, Zuid Amerika , Australie NZ niet zeer vormend kunnen zijnvoor HAIO's die in principe opgeleid worden om in Nederland te werken.. Dat komt niet op gang door deze restrictie.

Hans Wendte, die veel ervaring heeft met stagieres op het AMC zei op zijn afscheid: "Een deel van het probleem is dat in de opleidingen de toetsing of een stage aan de eisen voldoet, vooraf gaat aan de stage zelf. Alsof we in Nederland kunnen bepalen waar een stage aan de andere kant van de aardbol allemaal aan moet voldoen. Bij een achteraf toetsing, bijvoorbeeld aan de hand van een verslag, een presentatie of een bespreking van een portfolio, kun je stages bevorderen. Aan de terugkerende artsen is het dan de taak om aan te tonen wat ze allemaal gedaan en geleerd hebben."

“Dat de beperking niet alleen zo wordt beleefd bij het specialisme huisartsgeneeskunde, beschrijft Mw. Kruyt, aios orthopedie.”

Starre regels maken buitenlandse stage nu onmogelijk. Het is goed dat aios tegenwoordig zelf vorm geven aan hun opleiding. Maar als zij een buitenlandse stage willen opnemen in hun ontwikkelingsplan, komen ze bedrogen uit. Dan geven de instanties niet thuis en blijven de subsidiepotten dicht.http://artsinspe.artsennet.nl/tijdschriftartikel/Laat-de-aios-uitvliegen-1.htm

Dat tropenjaren dubbel tellen wat betreft opgedane ervaring kunt u lezen in het boek van Elly Engelkes